गजल,भेटे जिन्दगीमा

हराएको मुख्य पाता भेटे जिन्दगीमा |
पवित्र त्यो निश्चल नाता भेटे जिन्दगीमा |

साउँनको झरीले म रुझ्दै हिड्दा खेरि
ओत दिने दह्रो छाता भेटे जिन्दगीमा |

भौतारिदै मरेतुल्य आफै बन्दै थिएँ
अचानक जीबन दाता भेटे जिन्दगीमा |

मेरो हरेक दु;ख सुख बुझी माया गर्ने
मनको राजा त्यही साता भेटे जिन्दगीमा |

निराशाले चारैतिर ढाकेको यो मनको
खुशी दिने ठुलो  खाता भेटे जिन्दगीमा |

गजल, सेवा गर्न अघि बढी ,

सेवा गर्न अघि बढी फुलाउँ छाती हामी
दिन दु;खीको आँसु पुच्छ्न बढौँ साथी हामी

जिन्दगानी कर्कलाको पानी जस्तै भन्छन्
बाचुन्जेल सकेसम्म बनौं जाती हामी |

आफ्नो सानो मद्दतले कोहि बाँच्छ भने
त्यस्तो कार्य गर्नलाई उठौँ माथी हामी |

आँफु बाँची अरुलाई पनि बचाउँ है
ज्ञानको ज्योति फैलाउँन बालौं बाती हामी |

एकले थुके सुक्छ अरे सबले थुके बग्छ
सबै मिली बगाउँन भरौँ पाथी हामी |

रिमा साईराम (सापकोटा)

गजल,भन्थ्यौ कता गयौ ?

तिम्रै यादमा तड्पी रुन्छु भन्थ्यौ आज कता गयौ ?
तिमी बिना पागल हुन्छु भन्थ्यौ आज कता गयौ ?

जिन्दगीमा जस्तोसुकै बाधा अड्चन आए पनि
तिम्रो पिर ब्यथा सुन्छु भन्थ्यौ आज कता गयौ ?

तिम्रो सट्टा आफै आँसु धारा मैले बगाएर
तिम्रा सारा पीडा धुन्छु भन्थ्यौ आज कता गयौ ?

तिम्लाई खुशी राख्ने मेरो मनको धोको पुरा गर्न
धर्ती छोडि आकाश छुन्छु भन्थ्यौ आज कता गयौ ?

सयौ जुनी सम्म पनि मनकी रानी चुन्नु पर्दा
मैले मात्र 'रिमा' चुन्छु भन्थ्यौ आज कता गयौ ?

रिमा साईराम (सापकोटा)

गजल, मन पराएकी ,

तिमी भन्दा अरु  मन पराएकी छैन हेर |
तिम्लाई माया गर्छु भन्न डराएकी छैन हेर |

बिरानो यो मुलुकमा एक्लै बस्नु परे पनि
मन डुलाई नजर कतै चराएकी छैन हेर |

जति सुकै हिस्सी परि आवस अरु ठावैं छैन
तिमी नै छौ मुटु भित्र हराएकी छैन हेर  | 

तिम्रो आशा गरेकी छु तिम्रै भरमा परेकी छु
तिमी देखी यो मन टाढा गराएकी छैन हेर |

जुनी-जुनी सम्म हामी सँगै बाँच्न पाउँ भनी
मनै मनले देबी भाक्छु कराएकी छैन हेर |

रिमा साईराम (सापकोटा)

गजल,बाबा

हराएकी छैन बाबा बाध्यतामा परेकी छु
बिबस्ताले धकेल्दिदा सात समुन्द्र तरेकी छु

बाबा आमा देखी टाढा बनाएनी समयले
अब छिट्टै फर्की संगै बस्ने आशा गरेकी छु

मुटु खान्छ सम्झिएर बालापनका पलहरु
तिनै यादमा डुल्दै खेल्दै  यता उता सरेकी छु

परदेशमा रातदिन परिवारकै झल्को आउँदा
तस्बिर हेरी सम्झनामा आँसु बनी झरेकी छु |

पिजडाको चरीले झैँ आज मैले बाँच्नु पर्दा
दिन रात तड्पी तड्पी आफै भित्रै मरेकी छु |

  रिमा साइराम (सापकोटा)

गजल, तिम्रो उच्च शिर, आमा ,

तिम्रो उच्च शिर मैले झुकाएकी छैन आमा
भन्दैछु म मेरो कथा लुकाएकी छैन आमा |

आफ्नै हातको  पौरखले गरी खान पाएकोमा
गर्ब गर्छु आफै यो मन चुकाएकी छैन आमा |

दु;ख सुख जिन्दगीको नियम नै यस्तै भन्दै
संघर्षमा लड्दा मुटु  दुखाएकी छैन आमा |

को हो आफ्नो को पराई चिन्न गाह्रो हुदाँ यहाँ  
मनको गाँठो कतै पनि फुकाएकी छैन आमा |

एक्लै बस्दा अनायासै मोति दाना बर्सिएर  
भिजेका यी परेली नी सुकाएकी छैन आमा |

रिमा साईराम (सापकोटा)

गजल , नदि सरी ,,

नदी सरी मेरा आसुँ बग्दा खेरि पनि तिमी
हेरि रह्यौ उभिएर मुर्ति जस्तै बनी तिमी |

जिन्दगीमा कति दियौ चोटै मात्र सधैँ भरि
सक्छौ भने आफै सम्झी हेर न त गनी तिमी|

दु;ख सुख सघर्षमा पाएको त्यो मेरो साथ
बिर्सिएछौ क्यारे तिम्ले सोच्यौ एक्लै धनी तिमी |

खुकुरीको चोट मात्र अचानोले बुझेको छ
नभन भो अझै मेरो गल्ती छैन भनी तिमी

दुनियाँको अगाडी त देवता झैँ बन्दै हिड्छौ
मेरा लागी भयौ किन? बिग्रिएको शनि तिमी |

रिमा साइराम (सापकोटा